-3- அன்றைய விழாவுக்குப் பிறகு, ஆல்ஃபிரெட், அந்த வேலைத்தளத்தின் பொறுப்பைத் தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டான். கூடவே நேயநறுமையின் கவனத்தையும் தன் பக்கம் ஈர்க்கப் பல வகையிலும் முயன்றான்.…
2- அவளைப் பார்த்துப் புன்னகைத்த ஆல்ஃபிரெட், அவளுக்கு அருகாமையிலிருந்த இருக்கையைக் காட்டி, “இங்கே நான் உட்காரலாமா?” அனுமதி கேட்டான். “வை நாட்...” சொன்னவள், தானும் தன் இருக்கையில்…
26 அதே நேரம் மண்டபத்தில் நேயநறுமையைத் தேடிக்கொண்டிருந்த அம்பிகா, அவளைக் காணாமல் குழம்பிப் போனார். “கண்...” எப்போதும் போலத் தன் கணவரை அழைக்கத் தொடங்கியவர், சுத்திவர ஆட்கள்…
25 “கெட்டி மேளம் கெட்டி மேளம்...” ஐயரின் சத்தத்தையும் மீறிக் கெட்டிமேளம் முழங்கியது. ஆதியதுலன், நேரிழையின் சங்குக் கழுத்தில் தாலியைக் கட்டினான். பெற்றோரும், உற்றாரும் வாழ்த்த, செல்வி…
24 மறு நாளே, அம்பிகா பாஸ்கரனோடு பேச, பாஸ்கரனுக்குச் செய்தி கேட்டு அளவிடமுடியாத மகிழ்ச்சி. அவர் தன் வாழ்த்தையும் அன்பையும் தெரிவித்துவிட்டு, அடுத்த நல்ல முகூர்த்தத்தில் திருமணத்தை…
23 குழப்பத்தோடு நடந்து சென்று மின்விளக்கை உயிர்ப்பித்தவளுக்கு மின்சாரத்தைத் தொட்ட அதிர்ச்சி. அங்கே கண்முன்னே விரிந்த காட்சியைக் கண்டவள் சுவாசிக்கவும் மறந்து மலங்க மலங்க விழித்திருந்தாள் நேயநறுமை.…
21 எது எப்படியோ நேயநறுமையின் வாழ்வில் அந்த நாள் மறக்க முடியாத அற்புதமான நாளாக அமைந்து விட்டிருந்தது. இருக்காதா பின்னே. வாழ்வில் முதன் முறையாகக் காதல் என்றால்…
20 நேயநறுமை, படகு ஏறும் இடத்திற்குச் செல்லும் வரைக்கும் ஆதியதுலனின் கரத்தை விட்டாளில்லை. இவனும் அந்தக் கரத்தை விலக்கவேண்டும் என்கிற எண்ணம் சிறிதும் இல்லாதவனாக, தன் கரத்தில்…
19 இரண்டு மணி நேரத்தில் அனைவரும் நயகராவிற்குப் புறப்பட்டார்கள். என்றுமில்லாத திருநாளாக தங்கள் மகள், நேர்த்தியாக வெளிக்கிட்டதில் அம்பிகாவுக்கு பரம திருப்தி. இல்லை என்றால், தேவையற்று அவருக்கும்…
17 மீண்டும் நேயநறுமை விழித்தபோது சூழ்நிலையே மாறியிருந்தது. புருவங்கள் சுருங்க அங்கும் இங்கும் பார்த்தாள். அது ஒரு மருத்துவமனை. அதைக் கண்டதுமே இவள் முகம் சுருங்கியது. “திரும்பவுமா?”…