நீயின்றி உயிராடும் திகிலாலே – 26
(3) “வாட்?” என்று கிட்டத்தட்ட சத்தமாகக் கத்திவிட்டான் வருண். “ஆனால் எப்படி…? நான்தான் விசாரித்தேனே… நான்...
(1) துப்பாக்கி வெடித்த சத்தம் குடோனின் கூரையை அதிரவைக்க, சென்-வாங்கின் உயிர் பிரிந்த அதே விநாடியில் ஏற்றமாதிபனின் உடல்...
(28) மேலும் இரு நாட்கள் கழிய திரும்ப விதுரனைப் பார்க்கவேண்டும் என்று தொடங்கி விட்டாள் விதரணை. அதைக் கேட்டவனின் முகம்...
(27) இதோ மூன்று வாரங்கள் கடந்திருந்தன. காயங்கள் ஆறியிருக்க, கட்டுகள் அவிழ்க்கப் பட்டிருந்தன. சத்திரசிகிச்சையால்...
(26) “ஹே… எழுந்துவிட்டாயா?” என்று ஆங்கிலத்தில் குதூகலமாகக் கேட்டவாறு அவளை நோக்கி விரைந்து வந்த விக்டோரியா...
(25) மூன்று நாட்கள் கடந்திருந்தன. அவளுக்குப் பொருத்தியிருந்த பெரிய பிராணவாயு குழாயை நீக்கிவிட்டு, மூக்கில் மட்டும்...
(24) முதலில் ஊபரை அழைத்து விதரணையின் வீட்டிற்குத்தான் சென்றிருந்தான். அங்கே இன்னும் காவலர்கள் யார் யாரையோ அழைத்து...
(23) உலகத்தையே கிடுகிடுக்க வைக்கும் அளவுக்குச் சீற்றமாக அலறியவனின் மார்பு, ஓடியதாலும் கத்தியதாலும் மேலும் கீழும் ஏறி...
(21) அதிகாலை எட்டு மணியையும் கடந்து விட்டிருந்தது. இரண்டு மணி நேரமளவில் உறங்கி இருப்பான் ஏற்றமாதிபன். அது கூட அரைகுறை...
What’s your Reaction?
+1
5
+1
12
+1
10
+1
6
+1
4
+1
3