12 இதோ ஆதியதுலன் கனடா வந்து ஒரு கிழமை கழிந்திருந்தது. அந்த ஏழு நாட்களும் நேய நறுமையின் மனதில் ஆதியதுலன் நிரந்தரமாக ஒரு இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டான் என்று…
13 அன்று மாலை வீடே அல்லோல கல்லோலப் பட்டது. தயாளனும், புஷ்பாவும், ஐந்து வானரங்களுமாக அந்த வீட்டை இல்லை உண்டு என்று ஆக்கிக்கொண்டிருக்க, ரதிதான் அந்தப் புதிய…
11 மறுநாள் அவள் குளித்து ஆடைமாற்றி வெளியே வந்த போது, அம்பிகா, நேரிழையின் உதவியோடு சமைத்த உணவுகளை ஒரு பாத்திரத்தில் எடுத்து வைத்துக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் மனதில் பசை…
12 உத்தியுக்தனுடையதும், சமர்த்தியினதுமான வாழ்க்கை மேடு பள்ளமின்றி ஓரளவு சீராகத்தான் சென்றது. முடிந்த வரை தன் கோபத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு சமர்த்தியுடன் சற்று நிதானமாகப் பேசத் தன்னைப்…
10 இருவருக்குமே சற்று நேரம் எடுத்தது, நிதானத்திற்கு வர. அதுவும் நேயநறுமைக்குத் தன் விழிகளை அவனிடமிருந்து கொஞ்சமும் விலக்க முடிந்திருக்கவில்லை. அவனுடைய நினைவு கொடுத்த தவிப்பில்தான் உறக்கம்…
11 உண்டு முடித்ததும் புறப்பட்டுவிட்டான் உத்தியுக்தன். சமர்த்தியோ, அண்ணனையும் அண்ணியையும் விட்டுப் பிரிந்துவிடுவோமோ என்கிற தவிப்பில், தடுமாறி நிற்க, விரைந்த வந்த புஷ்பா அவளை இறுக அணைத்து…
9B அதைக் கண்ட இரு பெண்களும் கொஞ்சம் திடுக்கிடத்தான் செய்தார்கள். அவர்கள் நின்றிருந்த உப்பரிகை, ஆதியதுலன் தங்கும் அறையோடு ஒட்டியிருந்தது. அவன் அறைக் கதவைத் திறந்தால்…
9 தயாளன் அனைவரையும் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்ததும், அங்கே நின்றிருந்த சமர்த்தியைக் கண்டு ஒரு கணம் அதிர்ந்தாலும், மறு கணம் பெரும் கூச்சலுடன் அவளைக் குழுமிக்கொண்டனர். இரண்டு…
9A அன்று இரவு அம்பிகா உணவு தயாரித்துக் கொண்டிருக்க, தேவசகாயமும், ஆதியதுலனும், நேரிழையும் என்று மூவரும் முன்னறையில் அமர்ந்து பழைய கதைகள் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். இவளோ அவர்களோடு ஒன்ற…
7 மறுநாள் ஐந்து மணி கடக்க, மெதுவாகத் துயில் கலைந்தான் உத்தியுக்தன். திரும்பிப் படுக்க நினைத்து, உடலைத் திருப்ப முயன்ற வினாடி தோள்வளைவில் எதுவோ ஒன்று அழுத்துவது…